Mexico doe je voor de taco's, de mezcal en de zon. Wijn staat doorgaans niet eens op de radar. En toch was het precies een glas wijn dat tijdens een reis door het zuiden van Mexico het meest bleef hangen. Niet vanwege de absolute kwaliteit, maar vanwege de verrassing die eraan vastzat.
Bacalar: lagune met een wijnbar
Bacalar is een van die plekken die je stil maakt. De lagune heeft hier werkelijk zeven tinten blauw en groen, afhankelijk van de diepte en het licht. Het stadje zelf is klein, sfeervol en merkt gelukkig nog weinig van de massamassa die Tulum verder naar het noorden overspoelt. Je verwacht er hammocks, ceviche en rum. Geen sommelier.
En toch liepen we op een middag, na een uurtje op het water, bijna per ongeluk Nine Wine Wine Bacalar binnen. De naam alleen al was genoeg om even te stoppen. Op de kaart stonden internationale flessen maar ook een selectie uit Mexico zelf. Dat laatste trok de aandacht.
Nebbiolo in Mexico: het begint als een grap
Als je vertrouwd bent met Nebbiolo in zijn Europese thuishaven, klinkt een Mexicaanse Nebbiolo op z'n minst als een grap. Dit druivenras is immers de ruggengraat van Barolo en Barbaresco uit Piëmonte, twee van de meest gerespecteerde wijnen van Italië. Nebbiolo is gevoelig, lastig te telen en sterk gebonden aan zijn terroir in de Langhe-heuvels. Het idee dat hetzelfde ras gedijt onder de Mexicaanse zon roept vragen op.
Toch heeft Baja California de afgelopen decennia een serieuze wijnregio opgebouwd, met name rondom de minder bekende maar steeds interessantere Valle de Guadalupe. Wijnhuizen experimenteren er met druivenrassen die je er nooit zou verwachten. Nebbiolo is er één van. De combinatie van warme dagen, koele nachten door de oceaanwind en goed drainerende bodems geeft de druif net genoeg houvast.
Wat er in het glas zit
De eerste indruk bij het inschenken was al verrassend. Waar Nebbiolo uit Piëmonte, denk aan een jonge Barolo van Vietti of een energieke Domenico Clerico, typisch neigt naar een lichtere, bijna doorschijnende robijnrode kleur, was deze Mexicaanse versie donker en dicht. Bijna ondoorzichtig, met paarse highlights.
De geur: rijp zwart fruit, iets kruidig, een vleugje cederhout. Minder van de klassieke rozenblaadjes en teer die Piëmontese Nebbiolo zo herkenbaar maken. Op het gehemelte was de wijn vol, stevig, met tannines die aanwezig waren maar minder uitgesproken dan je zou verwachten. Het kruidenprofiel domineerde, met zwarte peper op de achtergrond. Eerlijk gezegd deed hij meer denken aan een krachtige Syrah dan aan een Barolo.
Geen kopie, wel een interpretatie
Dit is het moment om eerlijk te zijn: als je op zoek bent naar de elegantie en de complexe structuur die je kent van de grote Piëmontese wijnen, dan is deze Mexicaanse Nebbiolo geen vervanging. Dat is ook niet de bedoeling. Wat het klimaat en de bodem in Baja California doen met dit druivenras is simpelweg anders. De rijping is sneller door de warmte, de aciditeit wat lager, de fruittonen rijper en breder. Dat geeft een andere wijn, niet per se een mindere.
Het interessantste inzicht van die middag was eigenlijk dit: terroir is geen abstract begrip. Dezelfde druif op een andere plek, met ander licht, andere bodem en een ander klimaat, wordt een ander verhaal. Hoe terroir een wijn vormt is iets wat je het beste begrijpt als je het naast een heel ander voorbeeld houdt. De Mexicaanse Nebbiolo was dat andere voorbeeld.
Wat dit met je doet als Europese wijnliefhebber
Er is iets geruststellends aan zo'n ervaring. Niet omdat de wijn slechter was, maar omdat hij de context scherpstelde. In Europa reizen we naar Piëmonte, naar Bourgogne, naar de Douro, en we nemen de kwaliteit en de traditie die er is opgebouwd bijna als vanzelfsprekend aan. Een toevallige wijnbar aan een Mexicaanse lagune herinnert je eraan hoe bijzonder het is dat die tradities überhaupt bestaan. Generaties lang werken aan één druif, één vallei, één stijl.
De Mexicaanse Nebbiolo is op zichzelf de moeite van ontdekken waard, zeker als je er toch bent. Maar hij maakte ook duidelijk waarom een reis naar de geboortegrond van Nebbiolo iets anders is dan een glas wijn drinken op vakantie. Het is het bezoeken van een plek die door tijd en toewijding gevormd is.
Praktisch: als je in Bacalar bent
Nine Wine Wine Bacalar zit in het centrum van het stadje, op loopafstand van het fort. De kaart wisselt, dus de Mexicaanse Nebbiolo is niet gegarandeerd beschikbaar. Vraag er specifiek naar. Prijzen liggen voor Mexicaanse flessen doorgaans tussen de 300 en 600 Mexicaanse peso per glas, afhankelijk van het wijnhuis en het jaar. De sfeer is ontspannen, het personeel kennis rijker dan je op basis van de locatie zou verwachten.
Een eerlijke kanttekening: dit is geen wijnbestemming op zich. Bacalar bezoek je voor de lagune, de rust en het eten. De wijnbar is een prettige bijvangst. Wie echt meer wil weten over Mexicaanse wijn doet er goed aan de reis te verlengen naar Baja California, waar de Valle de Guadalupe de komende jaren naar alle waarschijnlijkheid verder aan bekendheid zal winnen.
